Encyklopedia
Schorzenia wypadania włosów, od A do Z
Nie każde wypadanie włosów jest takie samo. Znajdź swoją sytuację poniżej, aby dowiedzieć się o objawach, przyczynach i tym, co może pomóc — w przystępnym języku.
Szczegóły dotyczące schorzeń i leczenia nie zostały niezależnie zweryfikowane medycznie.
Przewodnik wizualny
Etapy wypadania włosów Norwood & Ludwig →
Zobacz, jak wygląda każdy etap i jakie opcje do niego pasują.
Niebliznowaciejące
Łysienie androgenowe
Łysienie typu męskiego lub żeńskiego
Najczęstsza przyczyna wypadania włosów na świecie. Genetyka i wrażliwość na hormony zwane androgenami (głównie DHT) powodują stopniowe kurczenie się mieszków włosowych, więc włosy rosną cieńsze i krótsze przez lata.
Łysienie plackowate
Plackowate autoimmunologiczne wypadanie włosów
Stan autoimmunologiczny, w którym układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, powodując gładkie, okrągłe plamy utraty włosów. Może również dotyczyć brody, brwi i paznokci.
Łysienie z pociągania
Wypadanie włosów z powodu napięcia
Wypadanie włosów spowodowane powtarzającym się ciągnięciem w wyniku ciasnych fryzur, takich jak warkocze, sploty, przedłużenia, ciasne kucyki lub koki.
Trichotillomania
Zaburzenie wyrywania włosów
Powtarzalne zachowanie skupiające się na ciele, podczas którego osoba odczuwa przymus wyrywania swoich włosów, prowadząc do nieregularnych łysych miejsc.
Wypadanie
Łysienie telogenowe
Wypadanie włosów spowodowane stresem
Nagły wzrost wypadania, który ma miejsce, gdy czynnik stresowy pcha wiele włosów jednocześnie w fazę spoczynku (telogen). Wypadanie zazwyczaj zaczyna się 2–3 miesiące po wyzwoleniu.
Wypadanie włosów związane z tarczycą
Wypadanie w przypadku niedoczynności i nadczynności tarczycy
Zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy mogą powodować rozlane przerzedzenie. Włosy zazwyczaj poprawiają się po uregulowaniu poziomu hormonów tarczycy.
Utrata włosów z niedoboru żelaza
Wypadanie włosów z powodu niskiej ferrytyny
Niskie zapasy żelaza (ferrytyna) są powiązane ze zwiększonym wypadaniem włosów, szczególnie u kobiet z obfitymi miesiączkami lub stosujących diety roślinne.
Łysienie anagenowe
Utrata włosów po chemioterapii
Gwałtowna utrata włosów podczas fazy wzrostu, najczęściej w wyniku chemioterapii lub radioterapii, rozpoczynająca się w ciągu kilku dni do tygodni.
Bliznowacenie
Łysienie bliznowaciejące
Łysienie bliznowaciejące
Grupa schorzeń, w których stan zapalny niszczy mieszki włosowe i zastępuje je tkanką bliznowatą, powodując trwałą utratę włosów w dotkniętych obszarach.
Łysienie czołowe bliznowaciejące
ŁCB (FFA)
Łysienie bliznowaciejące, które powoduje powoli cofającą się linię włosów na czole i utratę brwi, najczęściej u kobiet po menopauzie.
Etap życia
Wypadanie włosów po porodzie
Wypadanie po ciąży
Częste, tymczasowe effluvium telogenowe, które rozpoczyna się 2–4 miesiące po porodzie, gdy poziom hormonów wraca do normy.
Wypadanie włosów w menopauzie
Wypadanie włosów w okresie okołomenopauzalnym
Spadek estrogenu może ujawnić łysienie androgenowe u kobiet i sprawić, że włosy będą bardziej suche i cieńsze w okresie okołomenopauzalnym i po nim.
Trzon włosa i skóra głowy
Łojotokowe zapalenie skóry
Mocniejszy kuzyn łupieżu
Częsta zapalna choroba skóry głowy powodująca tłuste, żółte płatki i zaczerwienienie, związana z drożdżakami Malassezia. Rzadko powoduje trwałą utratę włosów, ale może nasilać wypadanie.
Łuszczyca skóry głowy
Łuszczyca plackowata skóry głowy
Choroba autoimmunologiczna skóry, która tworzy grube, srebrzyste blaszki na skórze głowy. Drapanie i duża ilość łuski mogą powodować tymczasowe wypadanie włosów.
Grzybica owłosionej skóry głowy
Grzybica skóry głowy
Zakaźna infekcja grzybicza skóry głowy, powodująca łuszczące się plamy i połamane włosy, najczęściej u dzieci.
Łamliwość włosów
Trichorrhexis / uszkodzenie łodygi włosa
Włosy, które łamią się wzdłuż łodygi, zamiast wypadać z cebulki. Wygląda to jak przerzedzenie, ale mieszek włosowy jest w porządku.
Treść ma wyłącznie charakter edukacyjny i nie stanowi porady medycznej. Nie jest przeznaczona do diagnozowania, leczenia, wyleczenia ani zapobiegania jakiejkolwiek chorobie. Skonsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia w swojej indywidualnej sytuacji.